Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Κάπως έτσι τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα....

28 Ιουνίου 2010...
Μετά από 95 μέρες σε είδα επιτέλους!Με χαιρέτισες και με φίλησες...Τα μάτια μας λέγανε όσα εμείς δεν μπορούσαμε να πούμε με λέξεις.Σ'αγαπώ αυτό ήθελα να φωνάξω...ΔΥΝΑΤΑ...κι όμως δεν το έκανα.Το κατάλαβες όμως...
Τα μάτια σου με κοιτούσαν.Σε ένιωθα τόσο βαθιά μέσα μου...Λες και δεν είχε περάσει μια μέρα από τότε λες και μ'αγαπούσες ακόμα ...Μα τι λέω?Μ'αγαπάς!!!!!Το ένιωσα...μ'αγαπάς....!!!
Σε ακούμπησα,σε ένιωσα,σε κοίταξα,όλα αληθινά...όχι όπως τα όνειρα που έβλεπα αυτές τις μέρες...Και γυρίζοντας σπίτι σκεφτόμουν μόνο ΕΝΑ πράγμα.Πότε θα σε ξαναδώ?Αυτό δεν το ήξερα...ήξερα όμως ένα πράγμα..όποτε και να σε ξανάβλεπα θα σ'αγαπούσα ΑΚΟΜΑ....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου