Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Στις επόμενες γραμμές-Ραψωδός Φιλόλογος

Η ζωή μου μ'έχει μάθει να κρατάω πισινές
να προγραμματίζω το αύριο με εμπειρείες χθεσινές
κι όσα έμαθα απ'αυτές τις μέρες μου τις λιγοστές
θα προσπαθήσω να σου πω μες στις επόμενες γραμμές
καταρχάς μάθε τα λόγια σου να μετράς
γιατί η ζωή τα φέρνει έτσι που τους όρκους σου πατάς
και μάθε πως δεν είσαι αυτό που δείχνει ο καθρέφτης
γιατί το πρωί αλήθειες λες το βράδυ νιώθεις ψεύτης
να μαθαίνεις απ'το κάθε συμβάν
και να ξηγιέσαι γιατί άνθρωποι πληγώνονται
οι μεγαλύτεροι μαλάκες δεν την παίζουνε καν
κι οι μεγαλύτερες πουτάνες δεν πληρώνονται
αν στα αλήθεια αγαπάς να το λες σαν τρελός
ακόμα κι αν πέζει τους άλλους να κουράσει
δεν το πιστευώ μα ακόμα κι αν υπήρχε θεός
με τόσο μίσος θα θελε να μας ξεχάσει
να μην πικραίνεις κανέναν τουλάχιστον συνειδητά
γιατί μπορεί για πάντα να τον στιγματήσεις
και εκείνος να σε συγχωρέσει γιατί αλήθεια σ'αγαπά
μα από τις τύψεις ίσως και να τον μισήσεις
να προσέχεις το που πας και τα βράδια όταν γυρνάς
μην περνάς απο κακόφημα λημέρια
έχε το νου σου όμως είσαι και μην το παρατραβάς
γιατί αν θέλει να σε βρει σε βρίσκει και τα μεσημέρια

να σε πάντα συνεπής κι αν μπορείς να μην αργείς
στα ραντεβού σου και στην ώρα σου να φτάσεις
μα άμα δεις και σε στήνουν και δεν νοιάστηκε κανείς
μην περιμένεις να'ρθουν ώσπου να γεράσεις
άμα ξέρεις το σωστό να το κάνεις στο λεπτό
γιατί το λάθος εύκολα σε παρασέρνει
κι άμα θες κάπου να πεις συγγνώμη ή ευχαριστώ
πες το νωρίς γιατί η ζωή αλλιώς τα φέρνει
να περιμένεις πρώτου πράξης όταν είσαι θυμωμένος
γιατί ίσως κάνεις κάτι που μετανιώσεις
κι όταν εκείνος που σε λάτρευε σε κοιτάξει σαν ξένος
θα ναι πια πολύ αργά να το διορθώσεις
να δίνεις τόπο στην οργή όπως κάνω κι εγώ
για μαλακίες να μην τσακώνεσε τόσο
μα για ανθρώπους που αγαπώ θα μπορούσα να σκωτοθώ
κι αν χρειαζόταν θα μπορούσα να σκωτόσω
να είσαι πάντα ευγενικός και χαμόγελαστος
απ'τις μαγκιές δεν κρίνετε ο αντρισμός σου
και εσένα κοπελιά δεν σε κάνει θυληκιά ο αριθμός των αριθμών στο κινητό σου
μα πως να πεις τόσες εμπειρίες ζωής
μέσα σ'ένα κομμάτι κάπως μεθυσμένο
πες το σοφία ή αλλιώς αδυναμία της στιγμής
και να ακούσω τις δικιές σου περιμένω

2 σχόλια: