Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Όσα αγάπησα...

ονειρεύομαι ... μα δεν κοιμάμαι...
χουζουρεύω κ ταξίδια την σκέψη στέλνω... 
σε μέρη μαγικά κ ανέγγιχτα...πρωτοδιαβαίνω...
σε χρώματα φωτεινά...σε γλυκά σοκάκια...σε παραμυθένια κουτουκάκια...
σε πράσινες σπηλιές...σε χρυσαφιές ακτές
περνάω από πάνω τους πετώντας...
σε πρόσωπα χαρούμενα κ οικεία ...
περπατάω δίπλα τους χαμογελώντας...αόρατη σκέψη ταξιδιάρα..
στο βάθος μελωδία από κιθάρα ...
Κι άμα με κοιτάξεις νομίζεις πως κοιμάμαι...
κ στον ύπνο μου χαμογελάω...με χαζεύεις κ εύχεσαι να ήσουν στ`όνειρό μου...
μα τ`όνειρό μου είναι αθώο ... αγνό σύννεφο σ`ένα γαλανό ουρανό...
χωρίς σκοτούρες...χωρίς άγχος...μια γαλήνη...μια αγάπη για ζωή...
Μην στεναχωριέσαι...μπορεί να μην χαμογελώ γιατί ονειρεύομαι εσένα...
εσένα που γλυκά με κρατάς στην αγκαλιά σου...
εσένα που απλόχερα μου δίνεις τα φιλιά σου...
μην λυπάσαι...γιατί εσύ...με κάνεις να νιώθω αυτή την ηρεμία στην ψυχή μου...
είναι η αγάπη σου που μ`αφήνει να απολαύσω τέτοιες στιγμές γαλήνης...
η φωλιά της αγκαλιάς σου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου