Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Δεν πειραζει καρδια μου....

Και να που είμαστε πάλι...Πάλι στα ίδια...μα δεν πειράζει εγώ θα ξέρω προσπάθησα να έρθεις κοντά μου.Με το ζόρι τίποτα δεν γίνεται το έχω μάθει πλέον άλλωστε αν ήθελες κάτι θα γινόταν.Κάρμα η όπως άλλο θες πες το όλα την ίδια κατάληξη έχουν.Κρίμα όμως ξέχασα να σε ρωτήσω εντελώς για κάποια πράγματα μάλλον γιατί είχα συνέχεια στο μυαλό μου ότι σε έχω για μερικές ώρες μόνο και έπρεπε να σε χορτάσω και ο χρονος που ειχαμε δεν εφτανε ουτε τα μισα να σου πω.
Καθομουν και τυχαια ειδα μια φωτογραφια μας απο αυτες που ειχα κρατησει.Αυτη η πρωτη μας φωτογραφια.Θυμασαι?Που να θυμασαι τωρα...Την εχω παντα στο πορτοφολι μου και παντα θα την εχω.Στο μυαλο μου ηρθαν συναιρθηματα απο εκεινη την εποχη.Ποσο ερωτευμενος ησουν μαζι μου και ποσο με προσεχες.Ποτε δεν θα ξανανιωσω αυτα που με εκανες να νιωσω οσο ημασταν μαζι.Μια καληνυχτα μπορουσες να μουστειλεις...Μα συνεχιζω τη ζωη μου και λεω με το κεφαλι ψηλα..Δεν πειραζει νυχτα ειναι θα περασει...αλλη μια νυχτα...
Μα οπου και να πας σε παρακαλω μην με ξεχνας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου