Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Συγνωμη που δεν μπορεσα...

καθως κοιταζα τα ματια σου εβλεπα εναν κοσμο διαφορετικο....δεν ειχε κακια παρα μονο καλοσυνη...ολα αλλαζαν μεσα απο τα ματια σου...οι ανθρωποι ηταν καλοι.... δεν ειχαν κακια μεσα τους....ηθελαν μονο το καλο και επειπε καθε ιχνος εγωισμου και παραφροσυνης...μου εμαθες τοσα πολλα...με εκανες να νιωθω καλυτερος ανθρωπος...

Μα τα ματια αυτα χαθηκαν και μαζι τους χαθηκε και ο παραδεισος που ζουσα...πρεπει να μαθω να ζω ξανα σε αυτον τον ασχημο κοσμο που ολοι σκεφτονται μονο την παρτη τους ...και δυστυχως χωρις το μεγαλυτερο μου στηριγμα..εσενα.....σε ευχαριστω που μου εδειξες τον παραδεισο....συγνωμη που δεν μπορεσα να σε ακολουθησω...994 <3



Αγάπη, αγάπη, αγάπη μια λέξη που πολλοί άνθρωποι λένε τόσο απλά χωρίς να ξέρουν τι πραγματικά είναι. Ψάχνουν να βρουν ένα συναίσθημα τόσο δυνατό και τόσο αληθινό μέσα στο μίσος και στην κακία των ανθρώπων που δεν ερωτεύτηκαν ποτέ γιατί αν είχαν νιώσει κάτι έστω για ένα λεπτό τώρα δεν θα υπήρχε μίσος! Αγάπη είναι κάτι μαγικό που σε κάνει να πετάς στα σύννεφα χωρίς να σε νοιάζει τι θα πει ο καθένας που σε βλέπει να ονειροπολείς. Αγάπη είναι να βλέπεις το άλλο σου μισό και να σε πιάνει ένας κόμπος στην καρδιά χωρίς να ξέρεις γιατί συμβαίνει αυτό. Να τον κοιτάζεις στα μάτια και να βυθίζεσαι στον παράδεισο της καρδιάς του, να τον φιλάς και να νιώθεις ότι αυτή η στιγμή δεν θα τελειώσει ποτέ, ότι αυτό το υπέροχο όνειρο που σε σαγηνεύει και σε παρασύρει στα μονοπάτια του μυαλού του, θα κρατήσει μια ζωή γεμάτη εμπιστοσύνη και δύναμη για να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου