Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

Κάτι στιγμές σαν και αυτές είναι δύσκολο να κρατήσεις αποστάσεις από το παρελθόν...

Και έρχονται κάτι στιγμές που σε πιάνουν σκέψεις βαθιές και αναρωτιέσαι και θυμάσαι τι έχεις ζήσει...τότε μετράς ζυγίζεις και αποφασίζεις ...καταλήγεις στο ποίοι άξιζαν και τι άξιζαν από τη ζωή σου...και ίσως μετανιώσεις για πράγματα που έδωσες ή για άλλα που κράτησες ...όπως και να έχει πότε δεν είναι αργά για να μετανιώσεις....!!Αρκεί να ξέρεις τι θέλεις...

Σάββατο, 10 Απριλίου 2010

Μόνο για κείνη μη μου λες

Αν έρθεις απ'το σπίτι τα χαράματα
θα έχω το κλειδί πανω στην πόρτα
Αν θέλεις θα γκρεμισουμε τα φραγματα
δυο ταχυδρόμοι που ξεχάστηκαν στη βόλτα

Πες μου, πες μου αν θέλεις τι φοβάσαι στις γιορτές
Πες μου, πες μου αν θέλεις τι φοβάσαι στις γιορτές
Μόνο για κείνη μη μου λες
Μόνο για κείνη μη μου λες
Την έχω κλείσει μες στο χθές
Την έχω κλείσει μες στο χθές
Μόνο για κείνη μη μου λες

Αν έρθεις απ' το σπίτι τα χαράματα
να πεις τις πιο καλές σου ιστορίες
αυτές που ζωντανεύουνε τ'αγάλματα
και κατεβάζουν τα ρολά στις απορίες

Πες μου, πες μου αν θέλεις
τι φοβάσαι στις γιορτές
Πες μου, πες μου αν θέλεις
τι φοβάσαι στις γιορτές
Μόνο για κείνον μη μου λες
Μόνο για κείνον μη μου λες
Μόνο για κείνον μη μου λες


Στίχοι: Μάνος Ξυδούς
Μουσική: Μάνος Ξυδούς
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ & Θεοδοσία Τσάτσου ( Ντουέτο )

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

...Για να μαθαίνεις....

Μάθε να ελπίζεις, γιατί η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Μάθε να κάνεις όνειρα στ' αστέρια.
Μάθε να γεύεσαι κάθε στιγμή κι ας ξέρεις ότι περνά και χάνεται στο χρόνο.
Μάθε να ζεις απλά στο δικό σου κόσμο.
Μάθε ν' αγαπάς τον εαυτό σου και μετά τους άλλους
και ανάμεσά τους ξεχώρισε μια θέση γι' αυτόν, τον παντοτινό έρωτά σου!

Και όλα αυτά αληθινά

Κάθομαι και σε σκέφτομαι και ένα κύμα συναισθημάτων με παρασέρνει σε μία δίνη που δεν προσπαθώ να ξεφύγω αλλά αφήνομαι να με πάει σε μονοπάτια ονειρικά, σε κήπους με ανθισμένα λουλούδια.
Εάν αυτό δεν είναι αγάπη, τότε τι είναι...???

Αφήνω την φαντασία μου να ταξιδεύει και σκέφτομαι εσένα, μας βλέπω να χορεύουμε αγκαλιασμένοι σφιχτά σε μία παραλία κάτω από τους ήχους μίας φανταστικής μουσικής με ορχήστρα τα κύματα και τον άνεμο και μαέστρο ένα καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα που μας στολίζει σαν πέπλο με ένα χρυσοκόκκινο φως και εμείς εκεί.... να χορεύουμε αγκαλιασμένοι σφιχτά, χαμένοι στην μαγεία που μας χαρίζεται απλόχερα....
Εάν αυτό δεν είναι αγάπη, τότε τι είναι...???

Κοιτάζω μία φωτογραφία σου και στο μυαλό μου έρχεται εκείνη η στιγμή που απεικονίζεται μπροστά μου σε ένα χαρτί που όμως σημαίνει πολλά περισσότερα και είναι σαν να είσαι δίπλα μου, να σπας την μοναξιά μου και να μου στολίζεις με ένα χαμόγελο το πρόσωπο μου σε αυτή την σκέψη. Και πιάνω την φωτογραφία σαν να θέλω να την προστατέψω από κάτι σαν να πιάνω κάτι πολύτιμο και είσαι τόσο ζωντανός εκείνη την στιγμή, σαν να νιώθω την ανάσα σου στον λαιμό μου όταν σε αγκαλιάζω..
Εάν αυτό δεν είναι αγάπη, τότε τι είναι...???

Σε σκέφτομαι και πολλές φορές τα συναισθήματα είναι τόσο περίπλοκα, πολλές φορές κάποιο δάκρυ κυλάει στο μάγουλο μου και είναι τόσο περίεργο... είναι δάκρυ χαράς ίσως και φόβου συνάμα... ντρέπομαι λίγο που αντιδράω έτσι όμως δεν με βλέπει κανένας... νιώθω τόσο ευαίσθητος και αυτό είναι που με φοβίζει, νιώθω όμως και τόσο τυχερος που μπορώ και νιώθω....
Εάν αυτό δεν είναι αγάπη, τότε τι είναι...???

Φαντάζομαι πολλές φορές εμάς, με παιδιά και να χορεύουμε όλοι μαζί κάτω από τους ήχους ενός κομματιού τον scorpion, είμαστε ιδρωμένοι και γελάμε όλοι μας πολύ, γελάμε, αγκαλιαζόμαστε, πέφτουμε χάμω στο πάτωμα και δάκρυα έχουν γεμίσει τα μάτια μας από τα γέλια.
Και γελάω κι εγώ στην σκέψη και ένα δάκρυ χαράς κυλάει από τα μάτια μου.
Εάν αυτό δεν είναι αγάπη, τότε τι είναι...???

Με τρομάζει η σκέψη ότι όλα αυτά μπορεί να τα νιώθω μόνoς μου, ότι εσύ κάθεσαι κάπου στην άκρη, βλέπεις τις σκέψεις μου και ένα χαμόγελο ειρωνίας διαγράφεται στο πρόσωπο σου, ότι αρπάζεις ένα πινέλο βουτηγμένο σε γκρι μπογιά και καταστρέφεις τον πίνακα που είχα γεμίσει με χρώματα που πηγάζανε από τις σκέψεις μου....
Εάν αυτός ο φόβος δεν είναι αγάπη, τότε τι είναι...???

Οταν αγαπας καποιον.....

Όταν αγαπάς κάποιον κάνεις τα πάντα, τα πιο τρελά πράγματα που δεν μπορείς να εξηγήσεις. Πυροβολείς το φεγγάρι – κατεβάζεις τον ήλιο. Όταν αγαπάς κάποιον, αρνείσαι την αλήθεια, πιστεύεις το ψέμα , είναι φορές που πιστεύεις ότι μπορείς να πετάξεις, οι μοναχικές σου νύχτες πέρασαν.
Όταν αγαπάς κάποιον το αισθάνεσαι μέσα βαθιά, τίποτα δεν μπορεί να σου αλλάξει τη γνώμη, όταν θέλεις κάποιον όταν έχεις ανάγκη κάποιον.
Όταν αγαπάς κάποιον θα θυσιαστείς, θα δώσεις ότι έχεις χωρίς να σκεφτείς δεύτερη φορά, θα τα ρισκάρεις όλα, χωρίς έννοια για ό,τι θα ακολουθήσει....

Η αγάπη, μέσα στην ζωή μας
είναι αυτό, που μας ωθεί
να δίνουμε, απο την ψυχή μας
κι απ΄την καρδιά μας, για μιά ζωή.

Ισως να δίνεις και χωρίς αγάπη
από συνήθεια και λύπη μοναχά
αλλά δεν μπορείς ν΄αγαπάς, χωρίς να δίνεις
αυτό είναι αδιανόητο, έξω απο την φύση πιά.


Είναι ένας, νόμος της αγάπης
όταν αγαπάς, να δίνεις πάντα
απο την ψυχή σου, την ζωή σου
και ολα αυτά, σε πάνε στα ουράνια.

Κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι...

Κλεινω τα ματια και ονειρευομαι....
Ειναι τεταρτη τελη Ιουλιου 28 ή 29 καπου εκει...
Εχει σχετικα κανονικη θερμοκρασια εξω κανει ζεστη αλλα μεσα εχουν κλιματιστηκο...
Σε ενα βαγονι απο Frozinone παμε Ρωμη....
Σκεφτομαι να βαλω τη ζακετα μου αλλα ξερω μετα θα το μετανιωσω...
Απεναντι η Ιζα με τα Rayban ακουει low bap ....
που και που ξερω κοιταει και σκεφτεται τι μπορει να σκεφτομαι...στα διπλανα καθησματα μονο 2 αλλα ατομα...ενας εγχρωμος απο δεξια με τα ακουστηκα στα αυτια και μια ξανθια κοπελιτσα στα αριστερα να διαβαζει ''Αμλετ'' ..
Και γω ακουω Backstreet boys στο Ιpod και σκεφτομαι ποτε θα γυρισω πισω μου εχουν λειψει τα παιδια κι ομως δεν σκεφτομουν οτι αυτες οι στιγμες ειναι πολυτιμες......
Αυτες τις στιγμες αναζητω σημερα....!

Γιατί εσύ δεν ήξερες να μένεις...

Είδες κάτι, σκόνταψες και είπες «άντε γεια» δεν το πήδηξες και να πεις «όχι δεν θα λυγίσω, θα προχωρήσω και ας ξανά κουτσουφλήσω» σημασία στην ζωή δεν έχει να φεύγεις αλλά μάθε ότι…
Η μεγαλύτερη μας δόξα δεν συνίσταται στην αποτυχία μας, αλλά στο να σηκωνόμαστε κάθε φορά που πέφτουμε...

''Σ' έχω βρει και σε χάνω''

Σ΄έχω βρει και σε χάνω
δανεική παρουσία
έχω τόσα να κάνω
και δεν έχουν ουσία

όπου είσαι πηγαίνω
δίχως λόγο να πάω
με τους φίλους σου βγαίνω
επαφή να κρατάω

Κάποιες μέρες ακούω
στη σιωπή τη φωνή σου
πάνε μέρες που λείπεις
κι είμαι ακόμα μαζί σου

σε ρωτάω τι έχεις
και σου λέω καλημέρα
σ΄αγαπάω μην τρέχεις
είσ΄ακόμα εδώ πέρα

Προσπαθώ να ξεχάσω
όμως κάτι συμβαίνει
ό,τι όμορφο πιάσω
να το δεις περιμένει

Σ΄ έχω βρει και σε χάνω
Σ΄έχω βρει...
Και σε χάνω...

Σ΄έχω βρει και σε χάνω
σταθερή μου αξία
η ζωή μου σε τάξη
κι η καρδιά σ΄αταξία

Έχεις γίνει συνήθεια
και το μόνιμο θέμα
σου δανείζω αλήθεια
να πληρώνεις το ψέμα

Κάποιες νύχτες στους δρόμους
σε τρακάρω τυχαία
είν΄αμάξια οι μόνοι
και οι σχέσεις τροχαία

στα παλιά μας τα στέκια
όπως πάντα συχνάζω
είχα πει πως θ΄αλλάξω
κι όσο αλλάζω σου μοιάζω

Σ΄έχω βρει και σε χάνω
Σ΄έχω βρει...
Και σε χάνω...
Σ΄έχω βρει και σε χάνω
Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης
Πρώτη εκτέλεση: Νατάσα Μποφίλιου

Το όνειρο του σήμερα είναι η πραγματικότητα του αύριο. Κι όμως, έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε ...;


Οι άνθρωποι σήμερα έχουν στο μυαλό τους μόνο τα χρήματα, τη δόξα, την πολυτέλεια...
Κανείς δεν θυμάται πια πως είναι να ονειρεύεσαι.Κάνουμε κακό στη ζωή μας κι όμως κανείς δεν νοιάζεται...Έχουμε χάσει το ενδιαφέρον μας για τη ζωή τη πραγματική ζωή αυτή που αξίζουμε να ζούμε ....
Όλα είναι εύκολα αν τα χειριστείς σωστά...Λίγη μαγεία και το όνειρο ξεκινά!!!