Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Φτηνά τσιγάρα (Ρένος Χαραλαμπίδης, 2000)

«Θα ‘θελα τόσο πολύ να σ' εντυπωσιάσω. Η μοναδική μας νύχτα ήταν ξαφνική και σύντομη. Σα μια μπόρα. Ούτε που πρόλαβα ν' αρχίσω. Ούτε που πρόλαβα να σου πω τη μοναδική μου ιδιότητα. Είμαι συλλέκτης. Μαζεύω το πιο σκληρό κι άγριο πράμα του κόσμου. Στιγμές. Όταν έχω αυτό τον ξαφνικό πόθο να πετάξω και δεν έχω πού να πετάξω, κρύβομαι στη συλλογή μου, γεμάτη καφέδες, μποξέρ, χορευτές, τυχαία αγγίγματα, βρισιές, τρυφερούς παρανόμους, στοές, συναντήσεις, κραυγές, σιωπές, χωρισμούς, λόγια, λόγια, λόγια...Έτσι κι αλλιώς τα πράματα θα κυλήσουν όπως θέλουν αυτά. Η ζωή ξέρει. Κι εγώ την εμπιστεύομαι.
Είμαι απ' αυτούς που πάντα κάπνιζαν φτηνά τσιγάρα.»

Κατι αρχιζει...

Ειναι θλιβερο οταν οι ανθρωποι που αγαπας και ειναι διπλα σου δεν σε αγαπουν...
Τι τους ώθησε σε αυτο δεν ρωτω καν,δεν με ενδιαφερει κατα πολυ τωρα πια το πως νιωθουν αλλωστε με ειχαν προειδοποιησει αρκετες φορες οτι δεν αγαπουν αυτοι οι ''ανθρωποι'' απλα πιστευω πως καποιοι αλλαζουν αλλα εκανα λαθος.Καλο ειναι να μαθαινουμε απο τα λαθοι μας και να μην τα ξανακανουμε.Καποιοι κοιτανε το συμφερον τους αθλιο φαινομενο και συχνο θα ελεγα,δικαιολογια φυσικα δεν μπορω να βρω πανω σε αυτο.
Αφηνω λοιπον ετσι να υπαρχουν απλως στη ζωη μου αυτοι οι ανθρωποι γιατι δεν εχω μαθει να πεταω τα ''σκουπιδια'' απο τη ζωη μου,απλως τους αφηνω να μενουν εκει άθικτοι απο τη ζωη σε ενα πελαγος θλιβερο μαναξιας,γιατι κι ας μη το ξερουν στην πραγματικοτητα μονοι ειναι!.
Ομως κατι αλλαζει,χτες σκεφτομουν τι θα εκανα με αυτα τα ατομα και η λυση ηρθε απο καποιον που δεν περιμενα, ευτυχως μου εδειξε τον δρομο.Κατι αλλαξε,κατι παει να αρχισει γνωρισα αυτα τα παιδια και τα ακουγα να μιλανε και συμφωνουσα τοσο πολυ μαζι τους.Οτι σκεφτομουν εγω μεσα στο μυαλο μου το ελεγαν αυτοι με λεξεις.
Ολοι απο δω και περα και γω μαζι θα ειμαστε αλλοι ανθρωποι οταν θα μπαινουμε εκει μεσα.Το μερος αυτο παραμυθενιο.Και πανω που ειχα αρχισει να πιστευω πως ο κοσμος ειχε σκοτωσει τα παραμυθια,κι ομως υπαρχουν και συχνα μυκνα θα ζουμε το δικο μας...Αλλωστε στη ζωη τιποτα δεν γινεται τυχαια,και αυτο το τηλεφώνημα ΔΕΝ ηταν τυχαιο ηταν την καταλληλη στιγμη εκει που επρεπε να ερθει.
Ευχαριστω λοιπον και ναι το υποσχομαι θα συνεχισω και ας ειναι το παραμυθι να μη βγει τελικα!Δεν με νοιαζει μου αρκει που γνωρισα τους χαρακτηρες του μαραμυθιου ειναι μονο η αρχη!

Kagela Pantou (full song) - Tzimmis Panousis

Και τα μυαλα στα καγελα...
Ολο το εθνος προσκυναει σωβρακα και φανελες...

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Αραγε...

Γίνεται να αγαπάς χωρίς να εξαρτάσαι;
Γίνεται να αγαπάς χωρίς να λαχταράς να σ’ αγαπάει κι ο άλλος;
Όχι, όχι, είναι κερί το κορμί, η καρδιά, τα σπλάχνα.
Κερί που σφίγγει στο κρύο και που λιώνει και κυλάει σαν μέλι στη θαλπωρή.

Σχέσεις…

Η σχέση, η κάθε σχέση, δεν είναι ταινία βίντεο για να γυρίζει πίσω και να διορθώνουμε πληγές και λάθη.
Είναι ναρκοπέδιο και κάθε νάρκη που πατάμε βιαστικοί
ή αφηρημένοι ή παρασυρμένοι από την στιγμιαία έπαρση
όταν νιώθουμε πως έχουμε το πάνω χέρι,
κόβει κι από ένα μέλος στον συνοδοιπόρο μας.
Οι καιροί γυρνάνε και δεν είμαστε πάντα κυρίαρχοι,
όπως δεν είμαστε πάντα υπόδουλοι και ηττημένοι.
Και όταν μια νίκη δεν έχει υπολογίσει ίσα και τους δύο,
έρχεται η ώρα που γίνεται ήττα.
Μια σχέση ζητάει να είσαι παρών με όλη σου την ψυχή
για να οδηγήσει στην ευτυχία.
Ανέκαθεν ήθελα κάποιος να μου πει για ποιά αγάπη μιλάει
χωρίς να ακούει την καρδιά του άλλου, χωρίς να την σέβεται.
Για ποιά αγάπη μιλάει και τη φορτώνει με τα δικά του μόνο όνειρα.
Ποιά αγάπη φυλακίζει αντί να χαρίσει φτερά.
Ποιά αγάπη προστατεύει και συμμορφώνει πριν πει
“Γίνε αυτό που εσύ ορίζεις”.
Ποια αγάπη είναι αυτή που είναι τόσο μικρή;
Γιατί εμένα το δικό μου το μυαλό δεν τη χωράει, δεν τη χώρεσε ποτέ!
Ζήστε την, νιώστε την, μα μην τη λέτε έτσι!
Βρείτε μια άλλη λέξη να της δώσετε, γιατί αυτή η λέξη είναι μεγάλη, πολύ μεγάλη για να την πιπιλίζετε αβασάνιστα.
Αυτή η λέξη σκίζει σιδερένιους τοίχους, σκίζει “εγώ”,
σκίζει ανασφάλειες, σκίζει μαθημένες λογικές προτού βγει στα χείλη!
Δεν είναι ότι περνάει από την καρδιά αγάπη…
Πηγή: Διαδύκτιο, Άγνωστος συντάκτης

Μοναξιά…

Μοναξιά είναι η απουσία προσώπων ή η έλλειψη του νιώθω;
Μήπως είναι ο πόνος ή το χάσιμο των δρόμων;
Βάθος, Επιφάνεια, Συναίσθημα, Αδιαφορία…
Ποια είναι άραγε η διαφορά τους;
Μήπως είναι τα είδωλα ενός καθρέφτη που σε κοιτούν αντίθετα απ’ ότι εσύ;
Ξέρω πονάς πολύ…
Σε νιώθω…
Μην αλλάξεις στο βωμό ενός ψεύτικου ειδώλου…
Σπάσε τον καθρέφτη και κοίτα τον ευατό σου κατάματα…

Τι κι αν κάποτε πίστευα ότι μοναξιά είναι η απουσία προσώπων; Τι κι αν υπάρχουν φορές που νομίζουμε πως έτσι είναι;
Στην πραγματικότητα κανείς δεν υποφέρει από μοναξιά.
Από σχέσεις υποφέρουμε ακόμα και εάν πρόκειται για αυτή με τον εαυτό μας.
Τελικά, όσο πιο κοντά έρχετε κανείς με κάποιο πρόσωπο, τόσο απομακρύνεται από τον εαυτό του…
…Και έρχετε η ώρα που αυτό το πρόσωπο φεύγει και δεν ξέρεις τι σου λείπει περισσότερο…
Ο εαυτός σου ή αυτός που έφυγε… ;

Tom Boxer ft. Antonia - Morena My Love (Original Mix Extended) *WITH LYR...

Τρελαινομαι για το τραγουδι μου φτιαχνει την διαθεση οποτε το ακουω !!!

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ - ΑΣ ΧΑΘΕΙΣ




Του μυαλού μου οι εικόνες
να 'σβηναν σαν να 'ταν πόρνες της στιγμής.
Να μην έχω να θυμάμαι όλα αυτά που με πονάνε, ας χαθείς.
Να μην ξέρω πια τι κάνεις,
άλλο να μη με πικράνεις, δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να σε κοιτάζω και στα λόγια να μη βάζω σ'αγαπώ.

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

Θα βλέπεις θάλασσα και θα΄σαι σε μια ξέρα!

Ποσο σε σιχαίνομαι ? Εχεις πεσει πολυ στα ματια μου...Ολα αυτα που ειπες ενα τεραστιο παιχνιδι για να καταφερεις μονο ενα πραγμα.Πως μπορεσες να πεις τοσα ψεματα?Αμφιβαλω και αν ξερεις τι σημαινει να αγαπας εναν ανθρωπο.Αλλα δεν θελω να πω τιποτα αλλο μονο σε λυπαμαι γιατι αν δεν αγαπησες ποτε πραγματικα εσυ χανεις.Ολο αυτο το ομορφο συναισθημα,τα αληθινα λογια τις ομορφες πραξεις!Χασου λοιπον.!

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Υ.Γ. ΑΓΑΠΩ τις μέρες που συναντιόμαστε

Σε εβλεπα κρυφα.Με κοιτουσες λες και με ηξερες χρονια ολοκληρα.Συναντιθηκαμε μια φορα,μαζι περπατησαμε στη βροχη,μας παρεσυραν οι λεξεις,δεν σκεφτομασταν το αυριο ουτε το χθες απλα μιλουσαμε λες και γνωριζομασταν απο μικρα παιδια.Με κοιτουσες στα ματια με αυτο το βλεμμα ολο μυστιριο και βαθυ σαν να κρυβει πολλα μυστικα,κιομως ηξερα οτι δεν μου εκρυβες τιποτα,τα ματια λεγαν τα παντα.Τωρα σε πετυχαινω αραια στα κρυφα κοιταζομαστε λες και ειμαστε παρανομο ερωτικο ζευγαρι.Αγαπω τις μερες που συναντιωμαστε...

sum 41 - pieces

Αντιο λοιπον

Εκανα πολλα βηματα.Σταδιακα...Αρχικα με μεγαλο δυσταγμο μιας και η ελπιδα μου ηταν μεγαλη.Αλλα πλεον ξερω οτι εχεις χαθει.Αντιο λοιπον.!Ναι ολα σε θυμιζουν...οσα θυμαμαι οσα ακουω,ιστοριες αγαπης που χαιδευουν τη δικη μας,αλλα καμια δεν ειναι οπως η δικη μας.Και ναι σε σκεφτομαι ...αλλα..Αντιο λοιπον.Θυμος?Ναι με μενα που αν και μου εκανες τοσα δεν μπορεσα να σου κρατησω κακια για τιποτα.!Σε ειδα με αλλη και σχεδον το εχω ξεχασει.Δεν με αγγιζει πλεον γιατι...γιατι...γιατι????Φυγε επιτελους!Χαθηκα απο τον κοσμο.χαθηκα απο τον εαυτο μου.Διαβαζω σαν τρελη? ναι!....αποξενωση?ισως!...Δακρυα?Πολλα...!Εκανα νεα αρχη...γελασα περασα καλα και πιστεψα οτι ειμαι καλα...αλλα χρειαζομουν και αλλο χρονο μονη...Δεν ημουν ετοιμη να δωσω την ψυχη μου.Ετσι ειναι ομως η ψυχη ποναει.Ετσι τα ξεπερασα ολα.Ολα?καταλαβαινεις σε τι σημειο αφησα τον εαυτο μου να πεσει?εχω την καρδια στα χερια μου και γω ψαχνω ακομα να βρω τον εαυτο μου στα σκοταδια της ψυχης μου!Σαν σπασει η αγαπη ξανα δεν κολλαει.!!!

Sum 41 - "With Me"

994

Αθλιότητα στο φούλ

Μερικοι ανθρωποι βιαζονται και βγαζουν συμπερασματα για τη συμπεριφορα καποιων ατομων...λαθος τους μεγαλο λαθος διοτι δεν εχουν δει τα δικα τους λαθη,η μπορει βεβαια να τα ξερουν και να ξερουν την αθλιοτητα της καταστασης και για να μην ασχοληθουν με τα δικα τους προβληματα αρχιζουν και ασχολιουνται με των αλλων τις υποθεσεις.Βεβαια δεν υπαραρχει και καποιος να τους δειξει τι ακριβως κανουν και αυτο ειναι ακομα πιο θλιβερο.Εχουν διπλα τους ανθρωπους που δεν τους εκτιμανε και η μονη τους εννοια ειναι αν θα ειναι καλα ντυμενες χτενισμενες βαμενες και αν ο γκομενος τους θα αξιζει(και βεβαια δεν ψαχνουν την αξια των συναισθηματων γιατι γιαυτες τις ''κυριες'' δεν ξερουν τι ειναι τα συναισθηματα).
Καιρος λοιπον να ανοιξουμε τα ματια μας τα αφτια μας και να ακουσουμε αυτους που πραγματικα μπορουν να μας μιλησουν μεσα απο την καρδια τους.

5 Σεπτεμβριου 2010

Όπου να ναι θα ξεκινησει η καινουρια σχολικη χρονια!
Δεν ξερω αν ειμαι χαρουμενη η στεναχωρημενη για κατι τετοιο.Ακαμεικτα συναισθηματα θα ελεγαοτι εχω.Η περσινη χρονια ειχε απ'ολα ασχημα και ωραια.Τσακωμους , κλαματα,γεννεθλια,τουρτες,εκδρομες,φασαριες,υπνο στα αρχαια,και πολλα πολλα ακομα τα οποια αν τα αναφερω θα γραψω σελιδες ολοκληρες ακομα...
Πολλα εχουν αλλαξει απο περσι, ενα ομως παραμενει αναλιωτο στον χρονο.Η αγαπη μου για σενα!Δεν ειναι οτι δεν σε εχω ξεχασει αλλωστε αυτο μου ειναι αδυνατον αφου ολο και πιο συχνα τωρα τελευταια εμφανιζεσαι μπροστα μου,στη ζωη μου.Τη μια με γεμιζεις χαρα την αλλη αμφιβαλω και μετα πεφτω απο τα συννεφα που φτιαχνει η φαντασια μου απο την υποτηθεμενη αγαπη σου.Δεν βαριεσαι ομως ετσι ειναι η ζωη...τωρα εισαι με αλλη-τρως καλα ε?? χαχαχα..-αυτο μονο θα ελεγα αλλωστε μου απεδειξε τι κοπελα ακριβως ειναι , αλλα ας μη μιλαω για ανουσιες παρουσιες.Η ουσια ειναι πως θα τα καταφερω να σε βγαλω απο την καρδια μου και το μυαλο μου η ακομα καλυτερα ....θα καταφερω να σε βγαλω ποτε απο την καρδια μου η το μυαλο μου??
Μου εχεις λειψει να ξερεις . Καποια στιγμη θα ξαναβρεθουμε και ελπιζω να ειναι υπο καλε συνθηκες...994

Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

Έτσι κι αλλιώς τα πράγματα θα κυλήσουν όπως θέλουν αυτά ...Η ζωη ξερει....

Μεχρι τωρα πιστευα πως ησουν το δικο μου αλλο μισο...αλλα πρεπει να βρω το αλλο αλλο μου μισο....Σ'αγαπω σαν εαυτο μου...αλλα μαλλον δεν εισαι το αλλο μου μισο γιατι μισω οτι χωριζει...εισαι το αλλο μου εγω...ισως σε ξαναδω καποτε ελπιζω μονο να εχουν περασει πολλα χρονια και οι πληγες να μην ειναι πια ανοιχτες.Θα κρατησω ενα κομματι σου για μενα ..αρα ποτε δεν θα σε εχει καμια αλλη αφου δεν θα εισαι ποτε ολοκληρωμενος...Ισως να πιστευεις οτι βρηκες αυτο που εψαχνες...ο χρονος θα δειξει...αλλα τελικα η ζωη ξερει...θα προχωρησει ετσι οπως αυτη νομιζει...να σ'αγαπαει να της πεις...να εισαι εσυ τα παντα οπως ησουν για μενα...ολοκληρη ζωη μαζι...[Χ]