Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Αυτή η νύχτα μένει

Πέλαγο να ζήσω δε θα βρω
σε ψυχή ψαριού κορμί γατίσιο
κάθε βράδυ βγαίνω να πνιγώ
πότε άστρα πότε άκρη της αβύσσου
κάτι κυνηγώ σαν τον ναυαγό
τα χρόνια μου σεντόνια μου τσιγάρα να τα σβήσω

Αυτή η νύχτα μένει
αιώνες παγωμένη
που 2 ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι
να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο

Χάθηκα και γω κάποια βραδιά
πέλαγο η φωνή του Καζαντζίδη
πέφταν τ'άστρα μες στην λασπουργιά
μαύρος μάγκας ο καιρός και μαύρο φίδι
μου'γνεφε η καρδιά πάρε μυρωδιά
το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι

Αυτή η νύχτα μένει
αιώνες παγωμένη
που 2 ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι
να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο



Στίχοι: Κραουνάκης Σταμάτης
Μουσική: Κραουνάκης Σταμάτης
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Παπίου

Pyx Lax - Theodosia Tsatsou - Mono gia Keini mi mou Les HQ

Υπεροχο κομματι...Αψογοι στιχοι και μαγικη μουσικη...απο τα λιγα καλα τραγουδια που υπαρχουν....

Komis X feat Vasiliki Alexiou_Agapi einai.

Αγάπη είναι φίλε...

Αγάπη είναι να κλαις να γελάς
Αγάπη είναι φίλε μου αγάπη να σκορπάς
Και όποτε μπορείς τους άλλους να βοηθάς
Και όσους σε βοήθησαν ποτέ να μην ξεχνάς
Αγάπη είναι...
Τα φαγητά της γιαγιάς
Κι αυτή η γεύση χωριού που παντού θα κουβαλάς
Αγάπη είναι...
Μια θεϊκή βραδιά
Κι εννιά μήνες μετά ένα μικρό να το γεμίζεις φιλιά
Αγάπη είναι η ίδια η ζωή θα το καταλάβει μόνο αυτός που θα τη σεβαστεί
Αγάπη νιώθει κάποιος που μπορεί και συγχωρεί
Κάποιον που τον πλήγωσε να μην τον τιμωρεί
Η αγάπη είναι αλήθεια κι η αλήθεια είναι ανάγκη
Δεν είναι μια παραίσθηση δεν παίρνεται σε χάπι
Μην τα παρατάς ρε, πίστεψε σε κάτι
Παντού αυτή υπάρχει από μόνη της θα 'ρθει η αγάπη είναι:

Η ελπίδα κι η πίστη μαζί είναι να ζεις τη ζωή για την κάθε στιγμή
Αγάπη είναι...
Το φως που χαρίζει ο ουρανός του πόνου καρπός
Αγάπη είναι θεός

Αγάπη είναι μια ηλιόλουστη μέρα, ευτυχία στον αέρα
Είναι τα μάτια μου που σε κοιτάνε μαγεμένα να θέλω να γίνω καλύτερος μόνο για σένα
Αγάπη είναι το να δίνουμε αίμα γιατί στην τελική μπορεί να χρειαστεί σε σένα
Σε κάποιον δικό σου ή ακόμη σε μένα
Αγάπη είναι ρε μπορεί να τύχει στον καθένα
Είναι το χάδι και τα άγγιγμα της μαμάς μόνο αυτή θα σ'αγαπάει ό,τι κάνεις, κι όπου πας
Είναι οι συμβουλές το κήρυγμα του μπαμπά τίμημα μικρό να ξεχωρίζεις λάθος απ'τα σωστά
Είναι καρδιά μου για άλλους να 'μαι δειλός
Αλλά στα μάτια σου να 'μαι σαν ήρωας ο πιο δυνατός
Αγάπη είναι να είμαι πάντα σωστός και πιστός
Όποιος και να είναι ο πειρασμός

Αγάπη είναι...

Η ελπίδα κι η πίστη μαζί είναι να ζεις τη ζωή για την κάθε στιγμή
Αγάπη είναι
Το φως που χαρίζει ο ουρανός του πόνου καρπός
Αγάπη είναι θεός

Αγάπη είναι ένα τραγούδι σαν κι αυτό να εννοώ ότι λέω και όσα λέω ν'αγαπώ
Αγάπη είναι να κάνεις το πιο απλό κι αυτό να χαρίσει χαμόγελο στον διπλανό
Γιατί είναι αρκετό σαν μια προσευχή πριν κοιμηθώ δεν χρειάζομαι ένα θαύμα για να πειστώ για κάτι ανώτερο
Αγάπη είναι να πιστεύω κι εγώ πως το αύριο θα ναι λίγο καλύτερο, πιο όμορφο
Αγάπη είναι το συγνώμη να εννοείς κι όχι επειδή δεν μπορείς με τύψεις να ζεις
Είναι να βρίσκεις λόγους να ζεις παρά τους χίλιους πόνους που τώρα πρέπει να υποστείς
Είναι ένα βράδυ με φίλους και κρασί βγάλε ό,τι έχεις στην ψυχή έχουμε ως το πρωί
Αγάπη είναι κάθε νέα αρχή αν αγαπάς δεν σταματάς να ζητάς ό,τι γεμίζει τη ζωή

Η ελπίδα κι η πίστη μαζί είναι να ζεις τη ζωή για την κάθε στιγμή
Το φως που χαρίζει ο ουρανός του πόνου καρπός
Αγάπη είναι θεός
Αγάπη είναι...
Η ελπίδα κι η πίστη μαζί είναι να ζεις τη ζωή για την κάθε στιγμή
Αγάπη είναι...
Το φως που χαρίζει ο ουρανός του πόνου καρπός
Αγάπη είναι θεός

Όσα αγάπησα...

ονειρεύομαι ... μα δεν κοιμάμαι...
χουζουρεύω κ ταξίδια την σκέψη στέλνω... 
σε μέρη μαγικά κ ανέγγιχτα...πρωτοδιαβαίνω...
σε χρώματα φωτεινά...σε γλυκά σοκάκια...σε παραμυθένια κουτουκάκια...
σε πράσινες σπηλιές...σε χρυσαφιές ακτές
περνάω από πάνω τους πετώντας...
σε πρόσωπα χαρούμενα κ οικεία ...
περπατάω δίπλα τους χαμογελώντας...αόρατη σκέψη ταξιδιάρα..
στο βάθος μελωδία από κιθάρα ...
Κι άμα με κοιτάξεις νομίζεις πως κοιμάμαι...
κ στον ύπνο μου χαμογελάω...με χαζεύεις κ εύχεσαι να ήσουν στ`όνειρό μου...
μα τ`όνειρό μου είναι αθώο ... αγνό σύννεφο σ`ένα γαλανό ουρανό...
χωρίς σκοτούρες...χωρίς άγχος...μια γαλήνη...μια αγάπη για ζωή...
Μην στεναχωριέσαι...μπορεί να μην χαμογελώ γιατί ονειρεύομαι εσένα...
εσένα που γλυκά με κρατάς στην αγκαλιά σου...
εσένα που απλόχερα μου δίνεις τα φιλιά σου...
μην λυπάσαι...γιατί εσύ...με κάνεις να νιώθω αυτή την ηρεμία στην ψυχή μου...
είναι η αγάπη σου που μ`αφήνει να απολαύσω τέτοιες στιγμές γαλήνης...
η φωλιά της αγκαλιάς σου!

Ζήσε !


Σπάνια καταλαβαίνεις πότε οι αποφάσεις που καλείσαι να πάρεις είναι οι πιο σημαντικές της ζωής σου!
Είναι φορές που με γνώμονα το πείσμα σου ή την αντιδραστικότητά σου θα πράξεις ακριβώς αυτό που μπορεί να σε κάνει να μετανιώνεις μια ζωή...
Το χειρότερο δε είναι να μην ακούς κ αυτούς που το βλέπουν το λάθος σου...
Η μόνη λύση είναι να πάρεις σοβαρά τις στιγμές...
Να πάρεις βαθιές ανάσες κ να πάψεις να θεωρείς δεδομένη την πάσα βοήθεια που σου έχει προσφερθεί...
Να πάψεις να πιστεύεις οτι όλα θα πάνε όπως τα θες χωρίς να το προσπαθήσεις... μάλλον...
πρέπει να ξέρεις πρώτα τι θες για να θες να πάνε όπως θες...
ΤΙ ΘΕΣ?
Κοίταξες τον καθρέφτη σου κ ρώτησες το είδωλό σου ... "ΤΙ ΘΕΛΩ"?
Πήρες απάντηση...?
Γιατί αν πήρες είσαι σε καλό δρόμο!
Αν όχι...πρέπει να σκεφτείς! Ν`αποφασίσεις!
Και μετά να παλέψεις για να το κατακτήσεις!
Να το κάνεις όνειρό σου! Να θυσιάσεις τ`απαραίτητα!
Ένα βήμα την φορά!
Όχι ... μην μένεις ακίνητη... όχι! Μόνο οι νεκροί είναι ακίνητοι! Ζήσε!

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Οι άνθρωποι υποφέρουν από έλλειψη αγάπης...


Όλα όσα είναι άρρωστα μέσα στους ανθρώπους εμφανίζονται εξαιτίας της έλλειψης αγάπης.
Όλα όσα είναι λανθασμένα στον άνθρωπο, συνδέονται κάπου με την αγάπη - δεν είναι σε θέση να αγαπήσει ή δεν είναι σε θέση να πάρει αγάπη ή δεν είναι σε θέση να μοιραστεί την οντότητα του.
Αυτό είναι η δυστυχία.Αυτό προκαλεί όλα τα είδη των συμπλεγμάτων μέσα του.
Αυτές οι πληγές μπορούν να βγουν στην επιφάνεια με πολλούς τρόπους.
Μπορούν να γίνουν σωματικές αρρώστιες, μπορούν να γίνουν νοητικές αρρώστιες, κατά βάθος όμως, οι άνθρωποι υποφέρουν από έλλειψη αγάπης.

Απουσία

Γυρίζω σπίτι μονάχος άλλη μια νύχτα
μια καληνύχτα σου γυρεύω ο φτωχός
ξεθεωμένος από ψέματα, παζάρια και καπνούς
όλα τα αδέσποτα ρωτώ μήπως σε είδαν
που να σε βρω

Της αγάπης την ουσία
την μετρώ στην απουσία
κι όλο γίνομαι κομμάτια
πράσινα γλυκά μου μάτια

Όσα κι αν ήξερα τα ξέχασα κοντά σου
και την ματιά σου έχω μόνο φυλαχτό
μ' ένα χαμόγελο τα σύννεφα σκορπίζεις
και με φωτίζεις μ' ένα φως αληθινό, αληθινό

Της αγάπης την ουσία... ] 2x

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ -Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Στις επόμενες γραμμές-Ραψωδός Φιλόλογος

Η ζωή μου μ'έχει μάθει να κρατάω πισινές
να προγραμματίζω το αύριο με εμπειρείες χθεσινές
κι όσα έμαθα απ'αυτές τις μέρες μου τις λιγοστές
θα προσπαθήσω να σου πω μες στις επόμενες γραμμές
καταρχάς μάθε τα λόγια σου να μετράς
γιατί η ζωή τα φέρνει έτσι που τους όρκους σου πατάς
και μάθε πως δεν είσαι αυτό που δείχνει ο καθρέφτης
γιατί το πρωί αλήθειες λες το βράδυ νιώθεις ψεύτης
να μαθαίνεις απ'το κάθε συμβάν
και να ξηγιέσαι γιατί άνθρωποι πληγώνονται
οι μεγαλύτεροι μαλάκες δεν την παίζουνε καν
κι οι μεγαλύτερες πουτάνες δεν πληρώνονται
αν στα αλήθεια αγαπάς να το λες σαν τρελός
ακόμα κι αν πέζει τους άλλους να κουράσει
δεν το πιστευώ μα ακόμα κι αν υπήρχε θεός
με τόσο μίσος θα θελε να μας ξεχάσει
να μην πικραίνεις κανέναν τουλάχιστον συνειδητά
γιατί μπορεί για πάντα να τον στιγματήσεις
και εκείνος να σε συγχωρέσει γιατί αλήθεια σ'αγαπά
μα από τις τύψεις ίσως και να τον μισήσεις
να προσέχεις το που πας και τα βράδια όταν γυρνάς
μην περνάς απο κακόφημα λημέρια
έχε το νου σου όμως είσαι και μην το παρατραβάς
γιατί αν θέλει να σε βρει σε βρίσκει και τα μεσημέρια

να σε πάντα συνεπής κι αν μπορείς να μην αργείς
στα ραντεβού σου και στην ώρα σου να φτάσεις
μα άμα δεις και σε στήνουν και δεν νοιάστηκε κανείς
μην περιμένεις να'ρθουν ώσπου να γεράσεις
άμα ξέρεις το σωστό να το κάνεις στο λεπτό
γιατί το λάθος εύκολα σε παρασέρνει
κι άμα θες κάπου να πεις συγγνώμη ή ευχαριστώ
πες το νωρίς γιατί η ζωή αλλιώς τα φέρνει
να περιμένεις πρώτου πράξης όταν είσαι θυμωμένος
γιατί ίσως κάνεις κάτι που μετανιώσεις
κι όταν εκείνος που σε λάτρευε σε κοιτάξει σαν ξένος
θα ναι πια πολύ αργά να το διορθώσεις
να δίνεις τόπο στην οργή όπως κάνω κι εγώ
για μαλακίες να μην τσακώνεσε τόσο
μα για ανθρώπους που αγαπώ θα μπορούσα να σκωτοθώ
κι αν χρειαζόταν θα μπορούσα να σκωτόσω
να είσαι πάντα ευγενικός και χαμόγελαστος
απ'τις μαγκιές δεν κρίνετε ο αντρισμός σου
και εσένα κοπελιά δεν σε κάνει θυληκιά ο αριθμός των αριθμών στο κινητό σου
μα πως να πεις τόσες εμπειρίες ζωής
μέσα σ'ένα κομμάτι κάπως μεθυσμένο
πες το σοφία ή αλλιώς αδυναμία της στιγμής
και να ακούσω τις δικιές σου περιμένω

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

Η πιο ωραία ιστορία αγάπης...

Lacta "Love in Action" - η ταινία from LactaFilms on Vimeo.

Η παρουσία της απουσίας

Μου είπες “όχι άλλο” κι έφυγες.
Ζούσα βαφτισμένος στην απουσία σου. Κι η απουσία σου ήταν η πιο αστραφτερή παρουσία της ζωής μου. Όλα τα κατέλυε κι όλα τα αναγεννούσε απ’ την αρχή, σε χρωματισμούς και φωτοσκιάσεις νέες. Φωτοσκιάσεις νοσταλγίας. Αν κάθε κόσμος χρειάζεται τον ήλιο του για να τριγυρίζει γύρω του και να ρουφά ζωή, αυτό το δικό σου “όχι” έγινε τώρα ο ήλιος του κόσμου μου και γύρω απ’ αυτό γύριζε η ύπαρξή μου συνεχώς.
Σε νοσταλγούσα.
Η νοσταλγία δίνει στην ζωή ουσία και ανάταση. Αθωώνει τις ψυχές κι ευαισθητοποιεί το δέρμα. Σε μαλακώνει, σε κάνει καλό κι ονειροπόλο. Τα πράγματα γύρω σου από απρόσωπα αντικείμενα μεταμορφώνονται σε σύμβολα, οιωνούς και υπαινιγμούς.
Κυκλοφορούσα ανάμεσα σε σύμβολα και υπαινιγμούς, όλα γύρω από σένα κι αυτό μετάγγιζε στη καθημερινότητά μου ποίηση και συγκίνηση. Το ανούσιο σκηνικό της καθημερινότητάς μου μεταποιήθηκε σε ένα μυστηριακό ιερογλυφικό που ξεκίνησα με ζήλο παθιασμένο να αποκρυπτογραφήσω.
Όλα του βίου μου πήραν μια θέση και συγκλείνανε στο μέγα ερωτηματικό της καρδιάς μου: Πότε θα ξανάρθεις;
Νοσταλγώντας σε, γινόμουν άμορφος κι αδικημένος. Η αίγλη του αδικημένου έριχνε στο πρόσωπό μου χλωμό φωτοστέφανο και με ξεχώριζε απ’ όλους τους άλλους γύρω μου που κανείς καημός δεν εξάγνιζε το δικό τους βλέμμα.
Βαφτισμένη στην απουσία σου, πήρε επιτέλους σκοπό η ζωή μου.
Αν είναι αλήθεια ότι αγαπάμε ότι μας λείπει, εγώ από την ώρα που έφυγες σε λάτρεψα. Κι αν οι άνθρωποι γνώριζαν την σημασία που μπορεί να έχει η απουσία τους θα τη χρησιμοποιούσαν καλύτερα στις μεταξύ τους σχέσεις. Αντίθετα, τρομάζουν μήπως απόντες περιπέσουν σε κενό ανυπαρξίας κι αυτό τους κάνει ενοχλητικά φασαριόζους και φλύαρους. Και το κενό της φλυαρίας είναι το χειρότερο.
Η απουσία σου μου γέμιζε την ζωή μου την άδεια. Δεν υπήρχε κενό μέσα μου ή έξω μου που να μην κύλησε η απουσία σου σαν πλημμύρα μπόρας και να το πλημμύρισε. Μήπως κι ο Θεός με την απουσία του δεν εμφανίζεται; Απών σε προκαλεί να τον αναζητάς, να τον οραματίζεσαι και την έκσταση η ερημιά στην φωτιάζει.
Πέρασα ένα ολόκληρο καλοκαίρι ζωντανός απ΄την απουσία σου, συνειδητοποιημένος απ’ την σιωπή σου. Ονειροπαρμένος, πληγωμένος, προσανατολισμένος στην αναμονή σου. Ήρωας τραγωδίας μικρής.
Για πρώτη φορά ήξερα με σιγουριά τι θέλω: Να επιστρέψεις!

Αρχές φθινοπώρου, τελικά, ένα τηλεφώνημα ήταν δικό σου…

Εγώ που όλον αυτό τον καιρό με οδύνη χαρακτήριζα οποιοδήποτε κάλεσμα μονάχα σαν “Δεν είσαι εσύ ακόμα” με παρατηρούσα να σε υποδέχομαι ψυχρά, με απάθεια, σαν τίποτα να μην συμβαίνει.
Καμιά μα καμιά αυτογνωσία μας δεν είναι ικανή να προβλέψει την αντίδρασή μας κάποια δεδομένη ώρα, όταν πράγματι η ώρα αυτή φτάσει. Από τον τόνο της φωνής σου αισθάνθηκα πως ήσουν έτοιμη να γυρίσεις κοντά μου, έτοιμη να ζητήσεις συγνώμες και να δώσεις όρκους. Και τρόμαξα…
Παρέδιδες όλα σου τα όπλα κι έκανες όλη σου την λαμπρή εξουσία πάσα σε μένα. Μου μεταβίβαζες το ξίφος της απόφασης για τη ζωή μας.
Η απουσία σου τερμάτιζε εδώ και η μαγεία της και η αξία της μ’ εγκατέλειπαν απροετοίμαστο. Ότι ποθούσα κι ότι λαχταρούσα μου προσφερόταν στο πιάτο με άπρεπη, άσεμνη ευκολία.
Γυρνούσες πάλι σε μένα. Η τραγωδία μου τέλειωνε πιο κακόγουστα και κοινότυπα κι απ’ το αίσιο τέλος παλιάς ταινίας ελληνικής.
Κι εγώ που τώρα πια κάτι έχω μάθει περισσότερο για τις αλχημίες της παρανοϊκής μου ψυχής, αντέδρασα σαν κακομαθημένο κι εγωιστικό παιδί για να μην χάσω το πανάκριβο δώρο που αξιώθηκα. Για να μην μου λιώσει μέσα στην πλήξη της επιστροφής σου.
Μου είπες: Εντάξει, κέρδισες, θέλω ξανά να γυρίσω κοντά σου.
Τούτη η νίκη μου δεν μ’ ενδιαφέρει πια, τούτη η ήττα σου δεν είναι αυτό που γυρεύω.
Και τώρα, σου είπα όχι εγώ για να διαφυλάξω απ’ την παρουσία σου, το πολύτιμο απόσταγμα της απουσίας σου.
Μ. Βαμβουνάκη - Ιστορίες με καλό τέλος

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

Ζήλεια

Κακή ζήλεια είναι όταν αντιπαθούμε κάποιον λόγω των ευκαιριών, χαρισμάτων, ή ικανοτήτων που έχει. Πίσω από αυτή τη ζήλεια κρύβεται συνήθως το παράπονο “Γιατί αυτός και όχι εγώ;”, μας κάνει δε να συμπεριφερόμαστε με τρόπο ύπουλο, εχθρικό και χαιρέκακο (δηλαδή χαιρόμαστε όταν ο άλλος πάθει κάποιο κακό). Το ακριβέστερο όνομα για αυτή την ζήλεια είναι “φθόνος” και μόνο προβλήματα φέρνει, τόσο σε εμάς όσο και σε αυτόν που φθονούμε.

MONTAZ Ti Kosmos Ein Aytos

Νοημαααααααα!!!!!!!

Μ.ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ-ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ

Αγάπη

Η πραγματική αγάπη είναι πάντοτε συνυφασμένη με την προσφορά, τη θυσία, την ανιδιοτέλεια. Αγάπη είναι να χαίρεσαι με αυτόν που χαίρεται και να λυπάσαι με αυτόν που πονά. Αυτός που αγαπά ανέχεται τον άλλο με τις ατέλειές του χωρίς να τον περιφρονεί, χωρίς καν να τον κάνει να νιώθει άσχημα για αυτό που είναι. Όταν αγαπάς ενδιαφέρεσαι τι θα γίνει ο άλλος, χωρίς όμως αυτό το ενδιαφέρον να γίνεται καταπίεση και επιβολή. Και αυτό, διότι η πραγματική αγάπη εμπεριέχει τον σεβασμό της ελευθερίας του άλλου, την εκτίμηση προς την προσωπικότητά του.

Παρεξηγημένη αγάπη είναι όταν ο άλλος γίνεται το αντικείμενο με το οποίο ικανοποιώ εγώ τις ανάγκες και τις επιθυμίες μου. Κάτι τέτοιο μάλλον προσκόλληση και αδυναμία πρέπει να ονομάζεται παρά αγάπη. Καταντούμε σε αυτή την παρεξηγημένη κατάσταση είτε όταν είμαστε φίλαυτοι – δηλαδή “εγωιστές” - είτε όταν πάσχουμε από κοινωνική ανασφάλεια. Σε αυτή την δεύτερη περίπτωση, ο φόβος μη τυχόν και μας απορρίψουν οι άλλοι μας κάνει να απαιτούμε συνεχώς επιβεβαίωση (-“Πες μου ότι με αγαπάς ...” “Μα μόλις τώρα σου το είπα !”). Η ανασφάλεια, με τις απαιτήσεις που προτάσσει, μας εμποδίζει από το να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε τον άλλο για αυτό που πραγματικά είναι, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που μας εμποδίζουν οι απαιτήσεις που προτάσσει η φιλαυτία, ο “εγωισμός”.

Ποια από τις δύο πιο πάνω μορφές αγάπης έχουμε εμείς μέσα μας; Κριτήριο είναι η στάση μας απέναντι στους δύσκολους ανθρώπους: Αν τους αγαπούμε και αυτούς με την ίδια προθυμία, τότε η αγάπη μας είναι πραγματική. Αν όμως αγαπάμε μόνο όσους ανθρώπους βρίσκουμε ευχάριστους και βολικούς, τότε μάλλον η αγάπη μας εμπίπτει στην δεύτερη κατηγορία.

Η αληθινή αγάπη μέσα στην ψυχή ενός ανθρώπου είναι σαν ένα δέντρο που σιγά – σιγά μεγαλώνει, και σκεπάζει όλο και περισσότερους ανθρώπους κάτω από την δροσερή σκιά του. Από εμάς το μόνο που απαιτείται είναι να φροντίσουμε λίγο για την καλλιέργειά της, καθώς επίσης να την προστατεύσουμε από αυτά που θα μπορούσαν να την ξεριζώσουν από την καρδιά.

De Facto - Σιδερένια καρδιά

Τι είναι ο έρωτας?

Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες άρχισαν να μελετούν το πιο πολύπλοκο και πιο χαρακτηριστικό ανθρώπινο συναίσθημα. Ζευγάρια στην πρώτη τους συνάντηση, ή άλλα που έχουν μακροχρόνια σχέση, οδηγήθηκαν οικειοθελώς στο εργαστήριο και υποβλήθηκαν σε εξονυχιστικές έρευνες, με τη βοήθεια κρυφών μικροφώνων, αισθητήρων και βιντεοκάμερας.

Το αποτέλεσμα; Οι μηχανισμοί του έρωτα δε φαίνονται πια τόσο μυστηριώδεις. Σας παρουσιάζουμε τις πιο ενδιαφέρουσες έρευνες και θεωρίες για τα τρία στάδια στη ζωή κάθε ζεύγους: την πρώτη επαφή, το πάθος και τον ώριμο έρωτα.
Η συνάντηση

Εκείνος στηρίζεται τρεις φορές, δήθεν αδιάφορα, στην καρέκλα της. Σε απάντηση, εκείνη πιάνει μια τούφα μαλλιών στο κεφάλι της. Η πρώτη δειλή επαφή λειτούργησε.   

Η Μαρίνα έχει κόκκινα μαλλιά και μακριές γάμπες. Αμέσως μόλις την είδε ο Τάκης τη βρήκε γοητευτική. Ο Αντώνης έχει εκφραστικά γαλάζια μάτια και γοητευτικό χαμόγελο. Μόλις τον είδε η Ηρώ ήξερε ότι δε θα μπορούσε να του αντισταθεί˙ όταν τα μάτια της συνάντησαν τα δικά του, έκανε τα αδύνατα δυνατά για να της τον συστήσουν. Τι ακριβώς συνέβη; Γιατί η Μαρίνα άρεσε στον Τάκη και όχι στον Αντώνη; Τι είναι ο έρωτας και πώς προκύπτει;   
Η γλώσσα του σώματος

Μόλις πρόσφατα οι επιστήμονες άρχισαν να θέτουν αυτά τα δύσκολα ερωτήματα στην προσπάθειά τους να αναλύσουν την ερωτική συμπεριφορά, θεωρώντας ότι καθορίζεται αποκλειστικά από φυσικούς νόμους. Έτσι ο έρωτας μπήκε στο εργαστήριο.

"Αναλύσαμε τις πρώτες προσεγγίσεις ανάμεσα σ' έναν άντρα και μια γυναίκα, οι οποίοι δε γνωρίζονταν, και ανακαλύψαμε ότι από την πρώτη του επαφή ένα ζευγάρι ακολουθεί πολύ συγκεκριμένα σχήματα συμπεριφοράς", εξηγεί ο Καρλ Γκράμερ, διευθυντής του Ινστιτούτου Ανθρώπινης Ηθολογίας στο πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Από 45 αγόρια και άλλα τόσα κορίτσια, ηλικίας 18-23 χρονών, ζήτησαν να συμμετάσχουν σε μια σφυγμομέτρηση και να απαντήσουν γραπτά σ' ένα ερωτηματολόγιο. Τους καλούσαν λοιπόν κάθε φορά ανά δύο - ένα αγόρι κι ένα κορίτσι˙ όταν ο ερευνητής ήταν έτοιμος να τους δώσει να συμπληρώσουν τις σελίδες με τις ερωτήσεις που έπρεπε να απαντήσουν, κάποιος "συνεργός" καλούσε τον ερευνητή έξω για να απαντήσει σ' ένα δήθεν επείγον τηλεφώνημα.

Στην αίθουσα παρέμεναν μόνοι οι δύο νέοι, αγνοώντας πως για δέκα λεπτά θα τους παρακολουθούσαν με βιντεοκάμερες. "Ήταν η ιδανική συνθήκη. Επειδή αγνοούσαν πόσο χρόνο είχαν στη διάθεσή τους, έπρεπε να δράσουν αμέσως. Δεν ένιωθαν σε όλες τις περιπτώσεις έλξη ο ένας για τον άλλο, επειδή όμως ήταν σε μια ηλικία όπου το ενδιαφέρον για το άλλο φύλο είναι εντονότατο, οι ερωτικές προσεγγίσεις ήταν συχνές", εξηγεί ο Γκράμερ.

Αν υπήρχε αμοιβαίο ενδιαφέρον οι νέοι-πειραματόζωα θα έκαναν όλες τις τυπικές κινήσεις που επαναλαμβάνονται με σχεδόν ταυτόσημο τρόπο απ' όλα τα ζευγάρια: Μέσα σε διάστημα δέκα λεπτών το αγόρι στηρίζει το χέρι του στην πλάτη της καρέκλας του κοριτσιού για τρεις συνεχόμενες φορές, επιδεικνύοντας κάποια άνεση. Σε απάντηση, το κορίτσι θα ακουμπήσει τα μαλλιά και μετά το πρόσωπό της, κινήσεις που ερμηνεύονται από τους ερευνητές ως θετικά σημάδια διαθεσιμότητας.

Η ερευνητική ομάδα της Βιέννης κατάφερε ακόμα και να προσδιορίσει το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί για να επαναληφθούν αυτές οι τυπικές κινήσεις. Συνήθως ανάμεσα στην πρώτη -πλάτη αυτός, μαλλιά και πρόσωπο εκείνη- και στη δεύτερη κίνηση -επανάληψη της πρώτης- περνούν 174 δευτερόλεπτα, ενώ μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης μεσολαβούν 362 δευτερόλεπτα.

Εκείνη κάνει την πρώτη κίνηση

Οι βιντεοσκοπήσεις έδειξαν ότι πάντα η γυναίκα έδινε από τα πρώτα λεπτά τα περισσότερα σημάδια διαθεσιμότητας: ίσιωνε τα ρούχα της χωρίς να υπάρχει εμφανής λόγος και κοιτούσε δήθεν αδιάφορα το δωμάτιο, ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο υποψήφιο σύντροφό της. Όμως μόνο μετά τα τέσσερα πρώτα λεπτά αυτά τα σήματα συνδέονται με κάποιο πραγματικό ενδιαφέρον για το αγόρι που βρίσκεται μαζί της στο δωμάτιο.

Στο τέλος του πειράματος τους ρώτησαν πότε ακριβώς άρχισαν να βρίσκουν γοητευτικό ο ένας τον άλλο. "Ο κανόνας είναι ο εξής: Εκείνη εκφράζει αρχικά τη διαθεσιμότητά της με τη γλώσσα του σώματος. Εκείνος της πιάνει κουβέντα. Αν υπάρχει ενδιαφέρον, το κορίτσι δέχεται να πιάσει κουβέντα μαζί του˙ παράλληλα συνεχίζει με το σώμα της να στέλνει θετικά μηνύματα", προσθέτει ο Γκράμερ.

Σύμφωνα μ' αυτό τον ερευνητή, η γυναικεία συμπεριφορά υπαγορεύεται από μια βαθύτερη ανάγκη εγγεγραμμένη στο DNA πριν από χιλιάδες χρόνια: να οδηγήσει τον άντρα στο να αποκαλυφθεί, φανερώνοντάς της τις προθέσεις και την προσωπικότητά του. "Η γυναίκα έχει πολλά να χάσει από μια κακή επιλογή. Γι' αυτό προκαλεί ενστικτωδώς τις αντιδράσεις των αντρών, για να βρει τον κατάλληλο. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στην Αγγλία πριν από μερικά χρόνια αποκαλύπτει ότι πάνω από το 60% των αντρών χρησιμοποίησαν τουλάχιστον μία φορά κάποια απάτη για να ‘ρίξει’ μια γυναίκα".   

Μιχάλης Χατζηγιάννης - Μοιάζουμε

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

...

 Ποτέ δεν ζήτησα παράλογα πράγματα.Ούτε αδύνατα.Δύσκολα ναι.Αλλά έτσι είμαι.Και δεν αλλάζω.Κυνηγάω στόχους και φιλοδοξίες μέχρι τέλους.Γιατί με αυτά ζω.Έχω πολύ υπομονή και το ξέρεις.Θα κερδίσω.

Αυτή είναι η ζωή μου

Κάθε πρωί θα με δεις να δίνω στο εαυτό μου δέκα δευτερόλεπτα για να καταλάβω που βρίσκομαι και γιατί. Ακολουθούν πέντε δευτερόλεπτα για να αποδεχτώ την ολοκληρωτική μου ανικανότητα για οποιαδήποτε εργασία.
Η συνειδητοποίηση της τραγικής οικονομικής μου κατάστασης είναι ακαριαία, γεγονός που με βοηθά να κερδίσω χρόνο και να τον αφιερώσω στα ψάρια μου. Υπάρχουν στιγμές που θέλω να τους πω τα πάντα για την ζωή μου .. Όμως ακόμα και να μην ήταν κουφά, η μνήμη τους δεν διαρκεί πάνω από τρία δευτερόλεπτα, όσο μια βόλτα μέσα στην γυάλα. Ίσως για αυτό στα μάτια τους μπορώ να δω ολόκληρη την ζωή μου, ένας επαναλαμβανόμενος στροβιλισμός, ένα χαρούμενο τίποτα. Αυτές είναι οι πρώτες στιγμές της ημέρας που έρχεται να με σώσει η έμπνευση.
Ο κόσμος βασίζεται στο χάος και εγώ θα το διασχίσω χωρίς να ψάχνω για λογική σειρά ...
Αυτή είναι η ζωή μου, συνεννοηθήκαμε? ...