Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

Σαν σημερα πριν ενα χρονο...καπως ετσι...Γραμμα διχως παραληπτη..

 Ένα γράμμα που πλέον είναι παρελθόν αλλά θέλω να το μοιραστώ ακριβώς για να μπορέσω να πετάξω πάλι..


Ειλικρινά δεν ξέρω τι να κάνω, πώς να σε φέρω κοντά μου, μου λείπεις πολύ. Κι αν έκανα προσπάθειες να σε ξεχάσω... Αδύνατον! Όσο περνάει ο καιρός σε νιώθω όλο και περισσότερο κοντά μου, νιώθω ένα ισχυρό δέσιμο ανάμεσά μας που δεν μπορεί να σπάσει με τίποτα κι εύχομαι τα όνειρά μου να βγουν αληθινά και να νιώθεις κι εσύ το ίδιο. Δεν ξέρω πώς να επικοινωνήσω μαζί σου, φοβάμαι πολύ ότι πλέον θα έχεις φύγει κι αυτό είναι αρκετά οδυνηρό και δεν ξέρω τι να κάνω για να σε σβήσω εντελώς από τη μνήμη μου, αλλά μάλλον είμαι καταδικασμένη να σε σκέφτομαι συνέχεια με μια γλυκιά νοσταλγία που κόβει την καρδιά μου στα δυο και σου δίνει το ένα κομμάτι γιατί σου ανήκει, ενώ το άλλο μου υπενθυμίζει συνεχώς τα λάθη μας, τους φόβους μας και τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας. 
Απλά, ξέρεις, ποτέ δεν πίστεψα πως μπορούσες να με αγαπήσεις τόσο πολύ  γιατί ποτέ δεν είχα γνωρίσει τόσο συναισθηματικό άτομο και μετανιώνω κάθε ώρα και στιγμή που σε πλήγωσα. Συγγνώμη σου λέω και είναι λίγη, δεν αρκεί. Μπροστά στην απώλεια που νιώθω τα λόγια μου φτωχαίνουν, χάνονται. Μου 'χουν μείνει τα τραγούδια σου, μ' αυτά κυλούν οι μέρες μου και με κάνουν χίλια κομμάτια. Μου 'χει μείνει η αμφιβολία και η περιέργεια να μάθω τι έκανες, τι είπες και πώς αντέδρασες διαβάζοντας τα γράμματα μου... Αν τα διάβασες... Κι αν τα διάβασες, αν τα κρατάς ακόμη και τι σημαίνουν για σένα. Τις κινήσεις που έκανες εσύ κι εγώ φοβήθηκα μην είναι ψέμα, τις έκανα εγώ σε σένα πολύ αργότερα και με πιο έμμεσο τρόπο. Ας ήξερα μόνο τι νιώθεις για μένα τώρα... Όλα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Φοβάμαι πολύ, ακόμα και τώρα, όπως και τότε. Αυτή είναι η λέξη, το συναίσθημα. Φόβος. Φόβος και ανασφάλεια.
Σε λίγες μέρες είναι ένας χρόνος από τότε που ήμασταν μαζί.Θα την τιμήσω αυτή τη μέρα.Θα πάω στο μέρος που είχαμε ραντεβού τότε και θα σε περιμένω..Μέχρι τις 11 εκεί θα είμαι...Δεν περιμένω πια τίποτα απλά θα θυμηθώ εκείνη τη μέρα θα νοστάλγησω εκείνες τις στιγμές.
 Θα σε θυμάμαι πάντα. 
Σ' ευχαριστώ που μ' αγάπησες. Σ' ευχαριστώ που ένιωσες για μένα πράγματα που περίμενα χρόνια να τα νιώσουν άλλοι για μένα. Δε θα το ξεχάσω ποτέ. Σε κρατώ στο νου μου ακόμα σαν τριαντάφυλλο στο στόμα,.Θα τα πούμε και πάλι στα όνειρά μου, για τα δικά σου δεν ξέρω. Να σ' έχει ο Θεός καλά. Μέσα απ' την ψυχή μου να 'σαι ευτυχισμένος. Πολλά φιλιά..
Το μικρό σου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου