Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Τοσες λεξεις μα φωνη καμια...

Να που ότι έλεγε η μαμά βγήκε.Να που άλλαξαν για άλλη μια φορά όλα!
Ρόδα το λένε άλλοι.Μερικοί το αποκαλούν και τροχό.μα ότι και όνομα να της/του δώσεις μια είναι η ουσία η ζωή κύκλους κάνει.η ερώτηση μου είναι αν ποτέ μπορούμε να βγούμε από κάποιο κύκλο?Ναι?Όχι?και αν ναι που πάμε?...
Τώρα θα μιλούσα για σένα ναι ναι εσύ που το διαβάζεις ! ξέρεις όμως απογοητευτικά τα λόγια σου με οδήγησαν στη πορεία που βαδίζω εδώ και καιρό.Πόσο μου πήρε?Ε όχι και πολύ όσα τα δάχτυλα των χεριών και τον ποδιών σε μήνες.Το ξέχασα όμως μην ανησυχείς και συ θα ξεχάσεις στο εγγυώμαι εγώ η άμαθη και μικρή Τζένη.!. αυτή που ξέχασες μα είναι ακόμα εκεί μέσα.
Και το απόγευμα αυτό χαζό όπως τα περισσότερα αυτό το καιρό.Γέλια δίχως νόημα όλοι μεταξύ τους και χώρια.Και κάτι περιμένω να γίνει να φανεί στον ορίζοντα μα δεν ξέρω τι και γιαυτό δεν έρχεται.Και η περίφημη αγάπη μου? ναι ναι εκείνη χάθηκε κάπου θα πίνει με τον εγωισμό του παρέα άλλωστε τον αγαπάει πολύ.Και γω εδώ μόνη...μόνη? ε δεν θα το έλεγα πάντα κάποιον θα έχω...
Σαν εσενα και μενα αλλοι τοσοι μα τι εκαναν? περιμεναν το καιρο αυτος τους εκανε να ξεχασουν οχι τα παντα αλλα πια πληγες δεν υπαρχουν...ε και συ τι βιάζεσαι?ξερεις θα περασει ο καιρος καλα θα γινεις!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου