Προσπαθώ να γράφω όμορφα πράγματα που θα μείνουν,για να μου θυμίζουν στό μέλλον κάτι απο το παρελθόν...Τι θυμόμαστε από τη ζωή μας; Αυτά που χάσαμε και εκείνα που μέσα μας χάθηκαν. Η ζωή αξίζει μονάχα ως απώλεια.
Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010
Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010
Ζήλεια
Κακή ζήλεια είναι όταν αντιπαθούμε κάποιον λόγω των ευκαιριών, χαρισμάτων, ή ικανοτήτων που έχει. Πίσω από αυτή τη ζήλεια κρύβεται συνήθως το παράπονο “Γιατί αυτός και όχι εγώ;”, μας κάνει δε να συμπεριφερόμαστε με τρόπο ύπουλο, εχθρικό και χαιρέκακο (δηλαδή χαιρόμαστε όταν ο άλλος πάθει κάποιο κακό). Το ακριβέστερο όνομα για αυτή την ζήλεια είναι “φθόνος” και μόνο προβλήματα φέρνει, τόσο σε εμάς όσο και σε αυτόν που φθονούμε.
Αγάπη
Η πραγματική αγάπη είναι πάντοτε συνυφασμένη με την προσφορά, τη θυσία, την ανιδιοτέλεια. Αγάπη είναι να χαίρεσαι με αυτόν που χαίρεται και να λυπάσαι με αυτόν που πονά. Αυτός που αγαπά ανέχεται τον άλλο με τις ατέλειές του χωρίς να τον περιφρονεί, χωρίς καν να τον κάνει να νιώθει άσχημα για αυτό που είναι. Όταν αγαπάς ενδιαφέρεσαι τι θα γίνει ο άλλος, χωρίς όμως αυτό το ενδιαφέρον να γίνεται καταπίεση και επιβολή. Και αυτό, διότι η πραγματική αγάπη εμπεριέχει τον σεβασμό της ελευθερίας του άλλου, την εκτίμηση προς την προσωπικότητά του.
Παρεξηγημένη αγάπη είναι όταν ο άλλος γίνεται το αντικείμενο με το οποίο ικανοποιώ εγώ τις ανάγκες και τις επιθυμίες μου. Κάτι τέτοιο μάλλον προσκόλληση και αδυναμία πρέπει να ονομάζεται παρά αγάπη. Καταντούμε σε αυτή την παρεξηγημένη κατάσταση είτε όταν είμαστε φίλαυτοι – δηλαδή “εγωιστές” - είτε όταν πάσχουμε από κοινωνική ανασφάλεια. Σε αυτή την δεύτερη περίπτωση, ο φόβος μη τυχόν και μας απορρίψουν οι άλλοι μας κάνει να απαιτούμε συνεχώς επιβεβαίωση (-“Πες μου ότι με αγαπάς ...” “Μα μόλις τώρα σου το είπα !”). Η ανασφάλεια, με τις απαιτήσεις που προτάσσει, μας εμποδίζει από το να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε τον άλλο για αυτό που πραγματικά είναι, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που μας εμποδίζουν οι απαιτήσεις που προτάσσει η φιλαυτία, ο “εγωισμός”.
Ποια από τις δύο πιο πάνω μορφές αγάπης έχουμε εμείς μέσα μας; Κριτήριο είναι η στάση μας απέναντι στους δύσκολους ανθρώπους: Αν τους αγαπούμε και αυτούς με την ίδια προθυμία, τότε η αγάπη μας είναι πραγματική. Αν όμως αγαπάμε μόνο όσους ανθρώπους βρίσκουμε ευχάριστους και βολικούς, τότε μάλλον η αγάπη μας εμπίπτει στην δεύτερη κατηγορία.
Η αληθινή αγάπη μέσα στην ψυχή ενός ανθρώπου είναι σαν ένα δέντρο που σιγά – σιγά μεγαλώνει, και σκεπάζει όλο και περισσότερους ανθρώπους κάτω από την δροσερή σκιά του. Από εμάς το μόνο που απαιτείται είναι να φροντίσουμε λίγο για την καλλιέργειά της, καθώς επίσης να την προστατεύσουμε από αυτά που θα μπορούσαν να την ξεριζώσουν από την καρδιά.
Τι είναι ο έρωτας?
Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες άρχισαν να μελετούν το πιο πολύπλοκο και πιο χαρακτηριστικό ανθρώπινο συναίσθημα. Ζευγάρια στην πρώτη τους συνάντηση, ή άλλα που έχουν μακροχρόνια σχέση, οδηγήθηκαν οικειοθελώς στο εργαστήριο και υποβλήθηκαν σε εξονυχιστικές έρευνες, με τη βοήθεια κρυφών μικροφώνων, αισθητήρων και βιντεοκάμερας.
Το αποτέλεσμα; Οι μηχανισμοί του έρωτα δε φαίνονται πια τόσο μυστηριώδεις. Σας παρουσιάζουμε τις πιο ενδιαφέρουσες έρευνες και θεωρίες για τα τρία στάδια στη ζωή κάθε ζεύγους: την πρώτη επαφή, το πάθος και τον ώριμο έρωτα.
Η συνάντηση
Εκείνος στηρίζεται τρεις φορές, δήθεν αδιάφορα, στην καρέκλα της. Σε απάντηση, εκείνη πιάνει μια τούφα μαλλιών στο κεφάλι της. Η πρώτη δειλή επαφή λειτούργησε.
Η Μαρίνα έχει κόκκινα μαλλιά και μακριές γάμπες. Αμέσως μόλις την είδε ο Τάκης τη βρήκε γοητευτική. Ο Αντώνης έχει εκφραστικά γαλάζια μάτια και γοητευτικό χαμόγελο. Μόλις τον είδε η Ηρώ ήξερε ότι δε θα μπορούσε να του αντισταθεί˙ όταν τα μάτια της συνάντησαν τα δικά του, έκανε τα αδύνατα δυνατά για να της τον συστήσουν. Τι ακριβώς συνέβη; Γιατί η Μαρίνα άρεσε στον Τάκη και όχι στον Αντώνη; Τι είναι ο έρωτας και πώς προκύπτει;
Η γλώσσα του σώματος
Μόλις πρόσφατα οι επιστήμονες άρχισαν να θέτουν αυτά τα δύσκολα ερωτήματα στην προσπάθειά τους να αναλύσουν την ερωτική συμπεριφορά, θεωρώντας ότι καθορίζεται αποκλειστικά από φυσικούς νόμους. Έτσι ο έρωτας μπήκε στο εργαστήριο.
"Αναλύσαμε τις πρώτες προσεγγίσεις ανάμεσα σ' έναν άντρα και μια γυναίκα, οι οποίοι δε γνωρίζονταν, και ανακαλύψαμε ότι από την πρώτη του επαφή ένα ζευγάρι ακολουθεί πολύ συγκεκριμένα σχήματα συμπεριφοράς", εξηγεί ο Καρλ Γκράμερ, διευθυντής του Ινστιτούτου Ανθρώπινης Ηθολογίας στο πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Από 45 αγόρια και άλλα τόσα κορίτσια, ηλικίας 18-23 χρονών, ζήτησαν να συμμετάσχουν σε μια σφυγμομέτρηση και να απαντήσουν γραπτά σ' ένα ερωτηματολόγιο. Τους καλούσαν λοιπόν κάθε φορά ανά δύο - ένα αγόρι κι ένα κορίτσι˙ όταν ο ερευνητής ήταν έτοιμος να τους δώσει να συμπληρώσουν τις σελίδες με τις ερωτήσεις που έπρεπε να απαντήσουν, κάποιος "συνεργός" καλούσε τον ερευνητή έξω για να απαντήσει σ' ένα δήθεν επείγον τηλεφώνημα.
Στην αίθουσα παρέμεναν μόνοι οι δύο νέοι, αγνοώντας πως για δέκα λεπτά θα τους παρακολουθούσαν με βιντεοκάμερες. "Ήταν η ιδανική συνθήκη. Επειδή αγνοούσαν πόσο χρόνο είχαν στη διάθεσή τους, έπρεπε να δράσουν αμέσως. Δεν ένιωθαν σε όλες τις περιπτώσεις έλξη ο ένας για τον άλλο, επειδή όμως ήταν σε μια ηλικία όπου το ενδιαφέρον για το άλλο φύλο είναι εντονότατο, οι ερωτικές προσεγγίσεις ήταν συχνές", εξηγεί ο Γκράμερ.
Αν υπήρχε αμοιβαίο ενδιαφέρον οι νέοι-πειραματόζωα θα έκαναν όλες τις τυπικές κινήσεις που επαναλαμβάνονται με σχεδόν ταυτόσημο τρόπο απ' όλα τα ζευγάρια: Μέσα σε διάστημα δέκα λεπτών το αγόρι στηρίζει το χέρι του στην πλάτη της καρέκλας του κοριτσιού για τρεις συνεχόμενες φορές, επιδεικνύοντας κάποια άνεση. Σε απάντηση, το κορίτσι θα ακουμπήσει τα μαλλιά και μετά το πρόσωπό της, κινήσεις που ερμηνεύονται από τους ερευνητές ως θετικά σημάδια διαθεσιμότητας.
Η ερευνητική ομάδα της Βιέννης κατάφερε ακόμα και να προσδιορίσει το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί για να επαναληφθούν αυτές οι τυπικές κινήσεις. Συνήθως ανάμεσα στην πρώτη -πλάτη αυτός, μαλλιά και πρόσωπο εκείνη- και στη δεύτερη κίνηση -επανάληψη της πρώτης- περνούν 174 δευτερόλεπτα, ενώ μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης μεσολαβούν 362 δευτερόλεπτα.
Εκείνη κάνει την πρώτη κίνηση
Οι βιντεοσκοπήσεις έδειξαν ότι πάντα η γυναίκα έδινε από τα πρώτα λεπτά τα περισσότερα σημάδια διαθεσιμότητας: ίσιωνε τα ρούχα της χωρίς να υπάρχει εμφανής λόγος και κοιτούσε δήθεν αδιάφορα το δωμάτιο, ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο υποψήφιο σύντροφό της. Όμως μόνο μετά τα τέσσερα πρώτα λεπτά αυτά τα σήματα συνδέονται με κάποιο πραγματικό ενδιαφέρον για το αγόρι που βρίσκεται μαζί της στο δωμάτιο.
Στο τέλος του πειράματος τους ρώτησαν πότε ακριβώς άρχισαν να βρίσκουν γοητευτικό ο ένας τον άλλο. "Ο κανόνας είναι ο εξής: Εκείνη εκφράζει αρχικά τη διαθεσιμότητά της με τη γλώσσα του σώματος. Εκείνος της πιάνει κουβέντα. Αν υπάρχει ενδιαφέρον, το κορίτσι δέχεται να πιάσει κουβέντα μαζί του˙ παράλληλα συνεχίζει με το σώμα της να στέλνει θετικά μηνύματα", προσθέτει ο Γκράμερ.
Σύμφωνα μ' αυτό τον ερευνητή, η γυναικεία συμπεριφορά υπαγορεύεται από μια βαθύτερη ανάγκη εγγεγραμμένη στο DNA πριν από χιλιάδες χρόνια: να οδηγήσει τον άντρα στο να αποκαλυφθεί, φανερώνοντάς της τις προθέσεις και την προσωπικότητά του. "Η γυναίκα έχει πολλά να χάσει από μια κακή επιλογή. Γι' αυτό προκαλεί ενστικτωδώς τις αντιδράσεις των αντρών, για να βρει τον κατάλληλο. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στην Αγγλία πριν από μερικά χρόνια αποκαλύπτει ότι πάνω από το 60% των αντρών χρησιμοποίησαν τουλάχιστον μία φορά κάποια απάτη για να ‘ρίξει’ μια γυναίκα".
Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010
...
Ποτέ δεν ζήτησα παράλογα πράγματα.Ούτε αδύνατα.Δύσκολα ναι.Αλλά έτσι είμαι.Και δεν αλλάζω.Κυνηγάω στόχους και φιλοδοξίες μέχρι τέλους.Γιατί με αυτά ζω.Έχω πολύ υπομονή και το ξέρεις.Θα κερδίσω.
Αυτή είναι η ζωή μου
Κάθε πρωί θα με δεις να δίνω στο εαυτό μου δέκα δευτερόλεπτα για να καταλάβω που βρίσκομαι και γιατί. Ακολουθούν πέντε δευτερόλεπτα για να αποδεχτώ την ολοκληρωτική μου ανικανότητα για οποιαδήποτε εργασία.
Η συνειδητοποίηση της τραγικής οικονομικής μου κατάστασης είναι ακαριαία, γεγονός που με βοηθά να κερδίσω χρόνο και να τον αφιερώσω στα ψάρια μου. Υπάρχουν στιγμές που θέλω να τους πω τα πάντα για την ζωή μου .. Όμως ακόμα και να μην ήταν κουφά, η μνήμη τους δεν διαρκεί πάνω από τρία δευτερόλεπτα, όσο μια βόλτα μέσα στην γυάλα. Ίσως για αυτό στα μάτια τους μπορώ να δω ολόκληρη την ζωή μου, ένας επαναλαμβανόμενος στροβιλισμός, ένα χαρούμενο τίποτα. Αυτές είναι οι πρώτες στιγμές της ημέρας που έρχεται να με σώσει η έμπνευση.
Ο κόσμος βασίζεται στο χάος και εγώ θα το διασχίσω χωρίς να ψάχνω για λογική σειρά ...
Αυτή είναι η ζωή μου, συνεννοηθήκαμε? ...
Η συνειδητοποίηση της τραγικής οικονομικής μου κατάστασης είναι ακαριαία, γεγονός που με βοηθά να κερδίσω χρόνο και να τον αφιερώσω στα ψάρια μου. Υπάρχουν στιγμές που θέλω να τους πω τα πάντα για την ζωή μου .. Όμως ακόμα και να μην ήταν κουφά, η μνήμη τους δεν διαρκεί πάνω από τρία δευτερόλεπτα, όσο μια βόλτα μέσα στην γυάλα. Ίσως για αυτό στα μάτια τους μπορώ να δω ολόκληρη την ζωή μου, ένας επαναλαμβανόμενος στροβιλισμός, ένα χαρούμενο τίποτα. Αυτές είναι οι πρώτες στιγμές της ημέρας που έρχεται να με σώσει η έμπνευση.
Ο κόσμος βασίζεται στο χάος και εγώ θα το διασχίσω χωρίς να ψάχνω για λογική σειρά ...
Αυτή είναι η ζωή μου, συνεννοηθήκαμε? ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)