Προσπαθώ να γράφω όμορφα πράγματα που θα μείνουν,για να μου θυμίζουν στό μέλλον κάτι απο το παρελθόν...Τι θυμόμαστε από τη ζωή μας; Αυτά που χάσαμε και εκείνα που μέσα μας χάθηκαν. Η ζωή αξίζει μονάχα ως απώλεια.
Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
Υ.Γ. ΑΓΑΠΩ τις μέρες που συναντιόμαστε
Σε εβλεπα κρυφα.Με κοιτουσες λες και με ηξερες χρονια ολοκληρα.Συναντιθηκαμε μια φορα,μαζι περπατησαμε στη βροχη,μας παρεσυραν οι λεξεις,δεν σκεφτομασταν το αυριο ουτε το χθες απλα μιλουσαμε λες και γνωριζομασταν απο μικρα παιδια.Με κοιτουσες στα ματια με αυτο το βλεμμα ολο μυστιριο και βαθυ σαν να κρυβει πολλα μυστικα,κιομως ηξερα οτι δεν μου εκρυβες τιποτα,τα ματια λεγαν τα παντα.Τωρα σε πετυχαινω αραια στα κρυφα κοιταζομαστε λες και ειμαστε παρανομο ερωτικο ζευγαρι.Αγαπω τις μερες που συναντιωμαστε...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
υπεροχο
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι το ιστολογιο σου το νεανικο
kalws se briskw , kapws etsi symvainei ayti ti fora :(
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστω πολυ και τους δυο :)
ΑπάντησηΔιαγραφή