Πέλαγο να ζήσω δε θα βρω
σε ψυχή ψαριού κορμί γατίσιο
κάθε βράδυ βγαίνω να πνιγώ
πότε άστρα πότε άκρη της αβύσσου
κάτι κυνηγώ σαν τον ναυαγό
τα χρόνια μου σεντόνια μου τσιγάρα να τα σβήσω
Αυτή η νύχτα μένει
αιώνες παγωμένη
που 2 ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι
να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο
Χάθηκα και γω κάποια βραδιά
πέλαγο η φωνή του Καζαντζίδη
πέφταν τ'άστρα μες στην λασπουργιά
μαύρος μάγκας ο καιρός και μαύρο φίδι
μου'γνεφε η καρδιά πάρε μυρωδιά
το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι
Αυτή η νύχτα μένει
αιώνες παγωμένη
που 2 ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι
να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο
Στίχοι: Κραουνάκης Σταμάτης
Μουσική: Κραουνάκης Σταμάτης
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Παπίου
Λοιπόν, συνήθως παρακολουθώ ένα μπλογκ αφού το διαβάσω λίγο. Τα τρία πρώτα πράγματα που είδα στο δικό σου είναι τρία από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια (το ένα από αυτά ο ύμνος που έγραψε ο Κραουνάκης!!!). Δεν χρειάζομαι παραπάνω...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλώς σε βρήκα!!!
Και το "Ας χαθείς" του καλλιτέχνη που θαυμάζω περισσότερο από κάθε άλλον στα αριστερά και μάλιστα το σημείο που μου αρέσει περισσότερο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣοβαρά τώρα, θα με παντρευτείς;
Εξαιρετικο τραγουδι για δυο ψυχες που εκαναν τοσο ταξιδι απλα και μονο για να ζησουν τον ερωτα τους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕναν ερωτα επιγειο..
Συγχαρητηρια για την επιλογη σου!
Αγγελε ευχαριστω πολυ για τα δικα σου καλα λογια ...αλλα ειμαι καπςς μικρη για να σε παντρευτω ...
ΑπάντησηΔιαγραφή:Ρ...ευχαριστω και συ Rontiven ειναι ενα απο τα αγαπημενα μου κομματια...:)